Vá þvílíkt "comeback" hjá mér í blogginu eða þannig! Ég er augljóslega ekki að komast í blogg-gírinn aftur.
Þessi ferð til Marmaris í Tyrklandi var einu orði sagt geðveik. Mig langaði sko ekkert að koma heim, þetta var allt of stutt, og mig langar að fara aftur út.
Álit mitt á Tyrklandi stórbreyttist eftir þessa ferð. Það eina sem ég hafði ímyndað mér var Halim Al og konur í svörtum kuflum. Ég hélt líka að mennirnir væru meira eins og Indverjar í útliti, en nóbb, bara drullumyndalegur karlpeningurinn í þessu landi, enda er slegist um þessar konur sem í boði eru, eðlilega þar sem það fæðast 3 strákar á móti hverri stelpu.....ekki erfið stærðfræði að það endar ekki allt í pörum.
Það er svoldið fyrir stelpu að fara til Tyrklands eins og það er fyrir strák að fara til Tælands, það er eiginlega bara hvað viltu, það er hægt að finna það...og fá það...ekki misskilja, það var ekki nýtt í þessari ferð, bara fyrir þá sem þurfa, eða langar. En það eru ekkert allir svona strangtrúaðir, það er rosalega misjafnt eftir því hvar í landinu fólk býr – eða elst upp. Sumstaðar er þetta rosalega strangt, en annarsstaðar er þetta bara nánast eins og við þekkjum hlutina. Það er víst rosalegur munur á milli landshluta, t.d. kona frá suðurhluta Tyrklands myndi líklega ekki meika að vera með manni frá austurhlutanum, bara vegna þess að það er svo ólík menning.
En það er endalaust hægt að skoða þarna, við þurftum að gera upp á milli ferðanna sem okkur langaði að fara í, úr var að við völdum að fara í Tyrkneskt bað, sem er baaara snilld. Þá fórum við í kalda sturtu, heitt gufubað, kalda sundlaug, og fórum svo inn í herbergi og lögðumst á heitan marmara og þá voru menn sem skrúbbuðu okkur, og nudduðu svo með einhverri froðu, og svo var maður skolaður. Því næst fengum við maska í andlitið, og fórum svo í nudd......mmmmmm....og herlegheitin kostuðu minna en maður hefði borgað fyrir andlitmaskann hérna heima. En greyið Dagbjört fékk ekki mikla nautn útúr þessu þar sem þeir voru ekki lengi að fatta hvað hana kitlar rosalega og þeim fannst það svo fyndið að þeir kitluðu hana bara í akkorði, hún veltist þarna til og frá á marmaranum, þetta var ógeðslega fyndið, en ég hefði orðið brjáluð!
Svo fórum við í þorpsferð þar sem var farið inn á tíbíst sveitaheimili, og ég er pottþétt á því að það eru ekki margir Íslendingar sem myndu láta bjóða sér þetta. Það var hrörlegur kofi í garðinum sem var svona eins og teiknimyndakamrarnir með hurð sem rétt hangir á hjörunum og þar var hola = klósettið, svo voru 2 herbergi, eitt var eldhús, sem manni hefði aldrei dottið í hug að væri eldhús, og svo var annað herbergi sem var allt annað, og það var svipað stórt og svefnherbergið mitt. Það var stofa, matstaðurinn, og svefnherbergið fyrir alla, það eru bara lagðar dýnur á gólfið og 3 ættliðir lúlla allir saman......væntanlega ekki mikið action þar á ferð á næturnar.
Í ferðinni fórum við líka í mosku þar sem við þurftum að hylja hárið, handleggi og fætur. Og tyrkneski fararstjórinn sem var kona gat ekki komið með okkur inn, þá fór ísl.fararstjórinn að spyrja hana af hverju......það var af því að hún var á túr, þá mátti hún það ekki! En það var spes að sjá þetta allt.
Við fórum líka einn dag til Rhodos, sem er Grísk eyja þarna rétt við, fórum með ferju yfir og eyddum deginum þar. Það var ótrúlega gaman að sjá muninn, það var allt annað umhverfi þar. Við sáum mjög fljótlega hvað við vorum orðnar góðu vanar í þjónustunni á Marmaris. Því Grikkir eru ekki eins þjónustulundir!
Við Dagbjört lentum í einum þarna sem öskraði úr sér lungun af því að við fengum að pissa hjá honum og hann hélt að við ætluðum að kaupa bjór í staðinn......það var öll gatan farin að horfa á þetta 
Svo fórum við á Tyrkneskt kvöld með brjálæðislegum skemmtiatriðum og mat, þá fengum við Dagbjört rauðvínsflösku sem verður líklega aldrei opnuð, og miðinn á henni var mynd af okkur stöllum.
Fyrir utan allt annað sem við gerðum, sem var hellingur, ég veit ekki alveg hvað var þarna í loftinu en við vorum alltaf að fá þessi sjúklegu hlátursköst, vorum orðnar þekktar á ströndinni fyrir þetta. Það var eins og við höfum alltaf verið blindfullar eða reykja eitthvað annað en sígarettur, því það var alveg sama hvað gerðist það var alveg sjúklega fyndið! Fyrsti dagurinn á ströndinni fór í það hjá mér að kynnast sólbekkjunum hahahaha......minn var uppréttur en Dagbjört var eitthvað að reyna stilla sinn og ég ætlaði að kíkja á þetta hjá henni og hallaði mér aftur. Þá flaug minn upp í loftið og ég lá í einhverri asnalegri stellingu með rassgatið út í loftið, og á leiðinni heyrðist svona úúúúúúú hljóð í mér eins og þegar smákrakki fer í rennibraut, og svo trylltumst við úr hlátri (kemur á óvart) og fólkið í kring bara hristi hausinn 
......Svo löguðum við bekkinn hjá Dagbjörtu og ég ætlaði að leggjast á minn aftur, þá var hann ekki festur nógu vel þannig að hann hrundi niður, og þá kom annað svona móðursýkislegt hláturskast.....og aftur og aftur....
Svo drifum við okkur í sjóinn og lágum þarna í mestu makindum þegar Dagbjört verður svoldið skrítin á svipinn og segir, heyrðu Maja, eru þetta ekki skórnir mínir að fljóta þarna í sjónum? Þá trylltumst við aftur úr hlátri, hún hafði þá skilið þá eftir full nálægt flæðarmálinu og þeir voru bara á floti þarna einhversstaðar 
Svo var einn þjóninn á hótelinu alltaf eitthvað að grínast, og þegar hann hafði sagt eitthvað sem honum fannst ógeðslega fyndið sagði hann alltaf “green green” svona eins og símhringing, svo þegar þetta var búið að vera í nokkra daga spurðu ég Dagbjörtu, ertu að fatta þetta greengreen eða ringrign dæmi hjá þjóninum niðri? Þá dó hún úr hlátri, þá var hann að segja grín grín! Þá hafði einhver Íslendingurinn sagt honum hvað djók væri á íslensku hahahaha Og þjónninn hét Elvis í þokkabót!
En þetta var í einu orði sagt frábær ferð! Ég gæti bloggað 30 síður í viðbót um þetta.....en það er ekkert gaman að lesa svona langt blogg þannig að ég ætla ekkert að vera bæta á það 
Bara eitt í viðbót, þeir sem ætla að fara þarna út, það má ekki setja klósettmappírinn í klósettið! Það er alltaf ruslafata vinstra megin við dolluna sem á að setja pappírinn í...það hafði enginn fyrir því að segtja okkur frá þessu áður en við fórum út og við fengum hjártastopp í rútunni á leið frá flugvellinum þegar okkur var sagt þetta. Að vísu var þetta líka svona í Mexíkó, en maður venst þessu aldrei!